نقش تصويربردار در پوشش زنده
ساعت ٦:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٢/۸   کلمات کلیدی:

 

نقش تصوير بردار در پوشش زنده رويدادها از جايگاه کانونی برخوردار است زيرا کوچکترين بی دقتی ممکن است خدشه دار شدن توان حرفه يی شبکه را در مقابل مخاطبين فراهم کند. 

 تصوير بردار هنگام پوشش زنده در حقيقت چشم و گوشش بيينده می شود و اوست که در نقش راوی صدا و تصوير عمل می کند. تصوير و صدايی که بصورت زنده روی انتن ارسال می شود  ديگر امکان ويرايش ان وجود ندارد. فقط کافی است يک بی دقتی کوچک روی دهد مثلا کابل صدا به اس ان جی يا لينک وصل نشده باشد تا تلاش همگان بر باد فنا برود.

 خونسردی - مسووليت شناسی و تجربه در امادگی تصويربردار برای پوشش زنده بصورت حرفه يی کمک زيادی می کند. تصاویری بايد گرفته شود که بیشترین توضیح را درباره رویداد اصلی ارائه دهد, در عین حال بايد وضعيت خبرنگارهم در نظر گرفته شود؛ نه او را به دردسر بیندازد و نه تلاشهایش را ضایع کند.

  وقتی تصوير برداری يک رويداد زنده مثلا تظاهرات را برعهده داريد فراموش نکنيد که صدای محيط (امبيانس) بايستی به درک مخاطب کمک کند اما دقت کنيد که  بعضا سرو صدای محيط بر صدای  خبرنگار غلبه می کند و کلام خبرنگار برای مخاطب مفهوم نيست.

تصويربردار می بايستی با هدف پوشش زنده همگام باشد. وقتی قرار است سيل گسترده مشارکت مردمی در يک راهپيمايی روايت شود طبعا نياز به (لانگ شات يا مديوم  شات ) است .فراموش نکنيد زوم کردن روی نوشته يک بادکنک يا چهره يک کودک کمک زيادی به موضوع نمی کند. 

 اگر این احتمال وجود داشته باشد که جمعیت پشت سر خبرنگار, ایجاد آشفتگی کند بايد تمهيد لازم انديشيده شود. يکی از خبرنگاران قصد داشت سال گذشته از مقابل دانشگاه تهران پلاتو بدهد که يک نوجوان بازيگوش به محض انکه خبرنگار شروع به بيان متن می کرد يک سکه را جلوی او می انداخت. اين موضوع تا ۵ بار تکرار شد و شيرازه فکری خبرنگار را به هم ريخت.

البته بعضا ممکن است اين عوامل بيرونی حتی موجب بروز خطر جانی برای خبرنگار باشد.دو سال پيش که نيروهای امريکايی به نيروهای هوادار مقتدا صدر در کربلا هجوم بردند .خبرنگاران موظف شدند که منطقه را ترک کننداما روشن نبود چه اتفاقی قرار است در ان ديار روی دهد که نبايستی هيچ خبرنگاری  شاهد ان باشد.

  شبکه العالم تصميم گرفت که خبرنگارش به نام محمد الکاظم در همه بخشهای خبری بصورت زنده از پشت بام يکی از مسافرخانه های مشرف بر منطقه درگيری بصورت زنده گزارش دهد. هنوز دومین گزارش زنده تمام نشده بود که به يکباره يکی از نيروهای نظامی با اسلحه وارد کادر دوربين شد و از خبرنگار خواست تا پوشش را قطع کند.البته به خير گذشت. 

اين صحنه استثنايی به مدت يک دقيقه روی انتن رفت که خبر و عکس ان در رسانه ها فرامليتی بازتاب يافت. گروههای خبری در مناطق  بحرانی بايستی بيشتر مواظب باشند.استفاده از پوششی که روی ان واژه (پرس) نوشته شده باشد ضروری است .پوشيدن جليقه های ضد گلوله هم در صورتی که حساسيت برانگيز نباشد توصيه می شود.

 جان باختن ۹۹دست اندرکار رسانه طی سه سال حاکميت ارتش امريکا در عراق نشان می دهد که موضوع حفظ جان تيم خبری بايد جدی گرفته شود. تامين امنيت جانی افراد در مناطق اشغالی بر عهده اشغالگران است اما معمولا کسی پاسخگو نيست. فراموش نشود که اغلب اين جان باختگان از مخالفان عمليات نظامی بر ضد عراق بوده اند.

 سهم ايران از اين رويدادهای غم بار- کشته شدن کاوه گلستان خبرنگار عکاس که گفته شد بر اثر برخورد با مين جان باخت و اسارت چند ماهه دو مستند ساز (سعيد ابوطالب و سهيل کريمی ) و خبرنگار ايرنا ( مصطفی دربان ) بود که البته اين سه تن ازاد شدند.

 کشته شدن خانم اطوار بهجت که در اعتراض به  توهين الجزيره به ايت الله سيستانی از استمرار کار با اين شبکه قطری خوداری کرد و به العربيه پيوست هم تازه ترين مورد است. اطوار خبرنگاری محجبه و کوشا بود که هنگام رفتن برای پوشش انفجار حرمين عسکريين در حوالی بغداد ربوده و جنازه اش صبح فردای ان روز پيدا شد.

 تاثير اين حادثه روی دست اندرکاران رسانه ها بويژه خانم ها بگونه يی بود که تا مدتی خانم ها خديجه مجاويد و ضحی الحداد دو خبرنگار العالم  از نظر روحی امادگی کار نداشتند و دست اخر نيز با رسانه خداحافظی کردند.البته با اطوار بهجت برای پيوستن به العالم صحبت شده بود.