زاويه دوربين در پوشش تلويزيونی
ساعت ۱٠:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٤/۱۸   کلمات کلیدی:

   

صاحبان بنگاههای خبری - اطلاع رسانی را رسالت اصلی خویش قلمداد می کنند. تصویر اصلی ترین ابراز برای تحقق رسالت شبکه های تلویزیونی است.

 

 شبکه های خبری دیداری می کوشند تا بیننده را متقاعد کنند که در پوشش رخدادها بی طرفانه  عمل می کنند. نشان دادن تصاویر با کمترین اثر از رد پای تبلیع مستقیم در این چارچوب می گنجد.

 

 این تصاویر شامل پوشش گسترده رویدادها بصورت زنده  یا گزارشهای خبری می باشد. دست اندرکاران رسانه های تصویری معمولا در تلاشند با کاشتن پایه دوربین در کانون رویدادها بربی طرفی خویش صحه بگذارند.

 

بیننده تصاویر زنده را مشاهده می کند و به پاکی نیت گردانندگان رسانه درود می فرستد.!! تفاوت رسانه های تصویری در پوشش رویدادها اغلب به زاویه دوربین بستگی دارد.

 

مهارت خبرنگاران - تصويربرداران و سردبيران در انتقال دقیق پیام در تعیین همین زاویه دوربین نهفته است.این موضوعی است که برای بهره گیری حرفه یی ان به تجربه و دانش نیاز است.

 

تعیین زاویه دوربین برای پوشش یک بازی فوتبال را در نظر بگیرید. این مثال از ان رو است که بازی های جام جهانی فوتبال هم اکنون در المان در جریان است.

 

زاویه مناسب دوربین حقیقت یاب می تواند پرده از خطای عمد بازیکنان بردارد. افساید بودن بازیکن گل زن را بر ملا  سازد.  تغییر زاویه دوربین نیز ممکن است به نتیجه گیری دیگری منجر شود.

 

 گاهی الودگی اطلاعاتی چنان صورت می گیرد که یافتن واقعیت بسیار دشوار می شود. چنانچه دوربین در سکانس نخست در سمت چپ و در دومین سکانس در سمت راست  زمین فوتبال نصب شود- مخاطب دچار سردرگمی می شود.

 

ببینده در این حالت نمی فهمد - توپی که شوت شده است بسوی دروازه کدام تیم حرکت می کند. این در دنیای واقعی نیز روی می دهد.

 

  دوربین در برخی رویدادها به عمد در زاویه ویژه یی کاشته می شود.این تصمیم معمولا در مکان هایی است که در رسانه ها به خط قرمز تعبیر می شود.

 

توفان کاترینا سال گذشته در امریکا فاجعه انسانی به بار اورد. دهها جنازه تا روزها روی اب شناور بود. صف مردم و خودروها برای دریافت غذا و سوخت رو به روز درازتر می شد.

 

هنگام گزارش از این رویداد فقط چهره خندان رییس جمهور بوش -  نیروهای امدادرسان مجهز و امبولانس های  نو در قاب دوربین قرار می گرفت.

 

ایا امکان تغییر زاویه  دوربین برای نشان دادن جسدهای باد کرده  شناور روی اب  وجود داشت. این موضوع میسر بود اما مدیریت بحران دولتمردان امریکا را زیر سوال می برد.

 

 به نظر می رسد زاویه دوربین رسانه های فراملیتی در پوشش شورش های فرانسه -  موشک باران غزه -  انفجارهای عراق – پیروزی گروه محاکم اسلامی در سومالی و ... نيز در برگیرنده همه حقیقت نباشد.

 

کشف حقیقیت در زمین فوتبال با قرار دادن چندین دوربین میسر می شود. هریک از این دوربین ها  حاوی بخشی از حققیت است. اگر کارگردان همه دوربین ها یکی باشد چه باید کرد؟

 

انحصار پوشش رویدادها هم اکنون به سبب تنوع  بنگاههای خبری ترک برداشته است اما بسیاری هنوزهم می کوشند تا همه حقیقت را نزد چند رسانه مسلط جلوه دهند. برای رمزگشایی این اندیشه چه باید کرد؟