توصیه در مورد مصاحبه تلویزیونی

  کتابی با عنوان راهنمای کاربردی خبرنگاری تلویزیونی در دست ویرایش دارم . نکاتی از ان را  که در حوزه مصاحبه است بیان می کنم. این یک کتاب منبع است . ترجمه ان پایان یافته است.

 ویرایشگر باید بتواند به راحتی و شفاف ،سوال و جواب را از هم جدا کند. دو قاعده زیر برای جدا کردن سوال و جواب مناسب است:

1.ابتدا موضوع را تعریف کنید و سپس سوال بپرسید. در زندگی روزمره،ما اغلب به سوالهای کوتاه،جواب ها بلندی می دهیم تا آن ها را توجیه کنیم.

"چه مقدار از درآمدتان را صرف اجاره بها می کنید؟چون امروزه زندگی با 3فرزند، ان هم با درآمدهای پایین بسیار سخت است.علاوه بر آن نرخ اجاره بها هم بسیار بالا است."

از طرف دیگر،در یک مصاحبه،شخص باید دقیقا مخالف عمل کند. فرد باید ابتدا موضوع را تعریف کند و سپس سوال را بپرسد. اینگونه است که می تواند جمله اش را با یک سوال به پایان برساند و به مصاحبه کننده نشان دهد که اکنون زمان پاسخگویی است.

"شما 3فرزند دارید. محل زندگی شما در شهر پاریس است که همه می دانند نرخ اجاره بهایش بسیار بالا است.شما به عنوان یک پرستار چه میزان از درآمدتان را صرف اجاره بها می کنید؟"

این توضیحات سبب می شود که شخص از تمام اطلاعات برای سرعت بخشیدن به مصاحبه استفاده کند.

یک مثال از روزنامه  le monde برایتان می آوریم. رئیس جمهور کلینتون در حال ترک دقتر کارش است. "شما فردی 54ساله و در بالاترین سطح ممکن و بیشترین تجربه هستید. حال می خواهید با زمانتان چه کنید؟"

 از پرسیدن سوال های پی در پی اجتناب ورزید.

"چند فرزند دارید؟کجا زندگی می کنید؟اجاره بها در پاریس را بالا ارزیابی می کنید؟ چقدر درآمد دارید؟"

 2.با یک کلمه ی کلیدی،سوالتان را به پایان برسانید. ین قاعده بسیار اهمیت دارد. تجربه نشان داده است که مصاحبه شونده در ابتدای پاسخگویی از همان کلمه ی کلیدی استفاده می کند. مصاحبه شونده،اغلب به مصاحبه کننده گوش نمی دهد و در حال آماده کردن جواب خودش است. پس استفاده از کلمه ی کلیدی در آخر پرسش بسیار مفید است.

"این اولین "عمل جراحی"" است؟ "نقش" شما در این عمل چیست؟

مصاحبه شونده به محض شنیدن دو لغت کلیدی " عمل جراحی " و " نقش" ،جواب خود را آماده می کند.

لزومی ندارد که تمام سوال را برای خودتان بنویسید،چون در این حالت مجبور می شوید که سوالتان را واضح و بلند بخوانید و این موضوع حواس مصاحبه شونده را پرت می کند. فقط کافی است که شما لغات کلیدی را در کاغذی برای خودتان بنویسید.این باعث می شود که سوالاتتان را قبل از موعد نپرسید و با دقت به پاسخ ها گوش دهید و از آن ها در سوالات بعدی تان استفاده کنید.

 شفاف سازی جواب ها: شفاف سازی جواب ها به معنای خلاصه کردن آن،قبل از پرسیدن سوال بعدی است. البته باید توجه کرد که هر جوابی نیاز به شفاف سازی ندارد و لازم نیست مدام شفاف سازی کنیم.

شفاف سازی،مزیت های زیر را دارد:

- ارائه ی تفسیری از اینکه مصاحبه شونده چگونه پاسخ داده است. این سبب می شود که او در جواب های بعدی شفاف تر صحبت کند و شما را از سو تفاهم باز دارد.

شفاف سازی به خصوص در مصاحبه های طولانی بسیار کاربردی است. شفاف سازی باید بلافاصله پس از جواب باشد. دقت کنید که جواب های کوتاه نیازی به شفاف سازی ندارند.

مصاحبه به عنوان یک ساختار تکنیکی:

 بسیاری از کارشناسان خبر تلویزیونی معتقدند که " مصاحبه، طولانی ترین نما در یک گزارش خبری است." پس مصاحبه باید به دقت فیلمبرداری شود.هیچ چیزی نباید هارمونی تصاویر را بر هم بزند.از تصاویر پیش زمینه هم می توان برای انتقال بهتر پیام استفاده کرد.

 حتی الامکان از دوبار مصاحبه کردن،در یک مکان ثابت خودداری کنید. وقتی مصاحبه ها را در یک مکان ثابت انجام دهیم،این حس ایجاد می شود که این مکان قبلا دیده شده است. همین موضوع،سرعت ارائه ی خبر را پایین می آورد. برای اجتناب از این موضوع می توان از تدوینی متفاوت استفاده کرد.

 احترام به مثلث ارتباط : بیننده باید احساس کند که مصاحبه شونده در یک ارتباط مستقیم قرار دارد. مصاحبه شونده نباید مستقیما با دوربین صحبت کند. اگر مصاحبه شونده چنین کاری کند یعنی در حال القای بیاناتش به بیننده است. این موضوع ماهیت مصاحبه و نقش خبرنگار را تغییر می دهد.

 انتخاب مکانی که باید در آن قرار گیرید: خبرنگار باید دقیقا در کنار محور فیلمبردار بایستد زیرا خط دید مصاحبه شونده باید تا جایی که امکان دارد به دوربین نزدیک باشد. البته مصاحبه شونده نباید مستقیم به لنز دوربین نگاه کند. تمام صورت مصاحبه شونده باید در کادر باشد. دوربین نباید به صورت عمود به صورت شخص باشد.

 تکان دادن سر:  در تلویزیون آمریکای شمالی و انگلیس،خبرنگار معمولا در حالت تکان دادن سر نشان داده می شود. اگر حتما حضور مصاحبه کننده در گزارش پس از ویرایش ضروری باشد. اما این این حرکت در فرانسه،مصنوعی تلقی می شود.

حضور گزارشگر فقط زمانی ضروری است که بخواهیم نشان دهیم که خودمان مستقیما تصویربرداری کرده ایم . به عنوان مثال در گزارش هایی در مورد حوادث طبیعی این کار را می کنیم.

 راه رفتن برای نشان دادن شادابی مصاحبه : برای جذابیت بخشیدن به مصاحبه،خبرنگار و مصاحبه شونده می توانند قدم بردارند. در این وضعیت ضروری است که مصاحبه کننده بدون تکان دادن دستش،توضیح دهد که چرا در این نقطه مصاحبه انجام شده است. در غیر این صورت بیننده باید تا آخر مصاحبه حدس بزند که مصاحبه کجا و چرا در آنجا صورت گرفته است. به خصوص زمانی که که خود مصاحبه جالب نباشد.

فیلمبردار باید طوری تصویربرداری کند که مصاحبه شونده و مصاحبه کننده از یک فریم خارج نشود. فیلمبردار باید از یک تصویر عریض استفاده کند. در این حالت، مکان به زودی با عناصر آموزنده که باید توضیح داده شود،پر خواهد شد. توجه کنید که شخصیت اصلی گزارش، مصاحبه شونده است.

 پوشش مصاحبه:  یک روش رایج آن است که در زمانی که مصاحبه شونده رو به دوربین نیست ،از صدای وی استفاده شود. برای جلوگیری از سردرگم شدن مخاطب، از اشیای اطراف زیاد تصویربرداری نکنید. 

/ 5 نظر / 28 بازدید
مهدیه پوریادگار

سلام عالی بود...استفاده کردم...راجع به موضوع سر تکان دادن...استاد به عنوان یک خبرنگار کوچک تجربه بهم ثابت کرده وقتی سر تکان می دهم مصاحبه شونده بهتر به وجد می آید و اطلاعات بیشتری می دهد...روی این حساب معمولا سرتکان می دهم [لبخند][گل]

مازيار ناظمي

سلام زنده باشي اقاي عابديني حتما استفاده ميكنيم

حسن بشیر

جناب آقای عابدینی با سلام و احترام نکات ارزشمندی را مطرح کردید. امیدوارم که بزودی کتاب شما را مطالعه کنم. موفق باشید بشیر

مصطفی

خسته نباشی اخوی.وبلاگ خوبی دارید[دست]

امید جهانشاهی

سلام و درود همیشه از مطالب شما استفاده می کنم. درود و سپاس