بایدهای مصاحبه کننده تلویزیونی

 برخی براوردها حکایت از ان دارد که افزون بر۶٠درصد اطلاعاتی که در بنگاههای خبری منتشر می شود حاصل گفت وگو است. گفت وگو در تلویزیون البته علاوه بر محتوی از نظر شکل نیز می تواند زمینه ساز جذب مخاطب باشد.  مصاحبه یک ارتباط دو سویه است که مصاحبه شونده و مصاحبه کننده در ان نقش افرین هستند.مصاحبه کننده کار هدایت و جهت دهی را برعهده دارد اما نبایستی نقش مصاحبه شونده حرفه یی را نادیده گرفت.  برنامه های گفت وگو محور معمولا بصورت گروهی تدارک دیده می شود. تهیه کننده  - سردبیر – پژوهشگر –  تصویر بردار – نورپرداز – صدابردار - کارگردان و ... همکارند. مصاحبه کننده تنها فرد گروه است که بصورت مستقیم از سوی مخاطب مورد داوری قرار می گیرد. او گرچه نقش چندان زیادتری نسبت به دیگران ندارد اما در چشم مخاطب نقش کانونی تری دارد.بنابر این بهتر است حساسیت بیشتری نسبت برخی وظایف اصلی مصاحبه کننده برای اجرای گفت وگو ی حرفه یی را بیان می کنم.  تسلط بر موضوع – تسلط بر روند کار – تسلط بر خویشتن و ارتباط طبیعی از ویژگی های یک مصاحبه کننده حرفه یی تلویزیونی است. نداشتن تسلط  ممکن است در زمان عادی چندان هویدا نباشد اما تصمیم گیری درست در زمان بروز مشکل طبعا نیازمند دانش و تجربه است.       شناخت میهمان نخستین گام برای اجرای مصاحبه یی حرفه یی است. ساده ترین راه برای این شناخت در دنیای کنونی - جست وجو در اینترنت است. دوم انکه پرسش ها از قبل اماده شود. این اقدام کمک می کند تا مسیر گفت وگو از قبل مشخص شود. گوش دادن به پاسخ ها و طرح پرسشهای جدید از میان جواب ها را نبایستی فراموش کرد. مصاحبه شونده را در چارچوب موضوع  نگه دارید. بیشتر مصاحبه شونده به صورت اگاهانه یا نااگاهانه براحتی مسیر گفت وگو را از مصاحبه به یک گپ و گفت خودمانی تبدیل می کنند.مصاحبه کننده نباید نظر شخصی اش را بیان کند زیرا برای مخاطب چندان اهمیتی ندارد. مصاحبه کننده بهتر است که داد سخن ندهد و پرسشهای کوتاه – روان – صریح - شفاف و جزیی بپرسد.کوشش نکند که سوادش را به رخ مصاحبه شونده و مخاطب بکشاند زیرا تجربه نشان داده است که نتیجه خوشایند نیست.  مصاحبه شونده حرفه یی کارش پرسیدن است نه اینکه به جدال با مصاحبه شونده بپردازد. در هر حال براشفته نشود. مصاحبه کننده نبایستی مرعوب افراد مشهور شود از دیگر سو مصاحبه شونده های غیر مهم را هم نباید ترساند و تحقیر کرد. مصاحبه کننده نباید با مصاحبه شونده تبانی کند.انصاف در هر حال بایستی  مد نظر قرار گیرد. مصاحبه کننده در برنامه های گفت وگو محور تلویزیونی مسوولیت دارد که یک گوشش به اتاق فرمان باشد. این موضوع کمک می کند تا او بتواند از خرد جمعی عوامل پشت صحنه برنامه در زمینه سرعت مصاحبه - زمان باقیمانده از مصاحبه - نحوه اداره – ایجاد تعادل و طرح پرسشهای جدید  در حین  مصاحبه بهره مند شود. پیامهای غیر کلامی که به " زبان بدن " شهرت دارد بعضا نقش تعیین کننده تری نسبت به پیامهای کلامی دارد. مصاحبه کننده مواظب باشد از طریق نوع نگاه - لبخند زدن – حرکت ابرو -‌ شانه بالا انداختن – حرکت دست ها - نحوه   نشستن و ... پیامی اشتباه برای مخاطب ارسال نکند یا دست کم زمینه برای داوری غیرواقعی را فراهم نکند.

/ 1 نظر / 11 بازدید
سید محمد حسین هاشمی

سلام و درود بر استاد محترم جناب آقای عابدینی هاشمی هستم دانشجوی سال گذشته شما در دانشکده صدا و سیمای قم که همینک نیز از مطالبتان استفاده می کنم بدون غلو عرض می کنم که از مجموع اساتیدی که در دانشکده درک کردیم شما جزء اساتید درجه یک بودید که ما از خدمت آنها بهره بردیم و اگرچه زمان کوتاهی از محضرتان فیض بردیم لاکن فوائد علمی آن بسیار بود. گاهی که توفیق دست می دهد از تحلیل های شما در تلویزیون نیز بهره می بریم موفق باشید و سال نو خوبی داشته باشید