نقش درک مساله هسته ای در سیاست گذاری جمهوری اسلامی ایران

چکیده :

جمهوری اسلامی ایران از سال 81 با مساله هسته ای که به جنجالی رسانه ای و سیاسی تبدیل شد، بصورت مستمر مواجه است. این موضوع در گذر زمان در سه سطح اژانس بین المللی انرژی اتمی ، گروه 1+5 و شورای امنیت سازمان ملل مطرح شده است .

 این مقاله ، درک دولت های سه گانه (خاتمی ، احمدی نژاد، روحانی ) از مساله هسته ای را در قالب سه دوره مجزا از منظر سیاست گذاری عمومی مورد تحلیل قرار می دهد اما ارزیابی تصمیم ها مد نظر نیست.

دوره اول از سال 1381 تا پایان دوره ریاست جمهوری اقای محمد خاتمی شامل می شود. در این دوره سلطه فرهنگ" توسعه گرای تنش زدا محور"درسیاست خارجی مشاهده می شود.

دوره دوم از سال 1384تا 1392یعنی دوران ریاست جمهوری دکتر محمود احمدی نژاد را در بر می گیرد. در این دوره فرهنگ " آرمانگرای مقاومت محور " در سیاست خارجی نمود بیشتری دارد.

دوره سوم که از مرداد ماه 1392 همزمان با اغاز دوره ریاست جمهوری دکتر حسن روحانی شروع شده است غلبه فرهنگ " واقع گرایی تعامل محور "در سیاست خارجی دیده می شود.

سیاست گذاران حوزه هسته ای در 11 سال گذشته با وجودی که دچار تغییر و تحول شده اند اما به سبب نیاز به اجماع در " درک مساله " که در شورای عالی امنیت ملی صورت می گیرد ، انحراف معیار معناداری از منافع ملی نداشته است. هر زمان هم که تردیدی در اثر بخش بودن تاکتیک اعمالی احساس شده با فعال شدن  " باز تعریف درک مساله " زمینه برای تغییر یا اصلاح مسیر فراهم گردیده است.

  واژگان کلیدی: مساله هسته ای، ایران، گروه 1+5،خاتمی،احمدی نژاد، روحانی، سیاست گذاری عمومی

متن کامل این مقاله که در 30 صفحه نوشته ام بزودی در یکی از نشریات پژوهشی علوم سیاسی منتشر می شود.

/ 0 نظر / 41 بازدید