الودگی اطلاعات رسانه های غربی در مورد یک اقدام غیر قانونی

 اقدام ایالات متحده امریکا در مخالفت با صدور روادید برای دیپلماتی که ایران طبق قوانین بین الملل و رویه های جاری به عنوان نماینده دائم نزد سازمان ملل متحد معرفی کرده است نه فقط خلاف حقوق بین الملل که بر خلاف قانون اساسی امریکا نیز هست.

سازمان ملل و دولت امریکا در سال 1947 تعهد نامه ای را امضا کردند که بر اساس بند 11 و 13 ، واشنگتن حق اعمال نظر و طرح هیچ گونه پیش شرط برای پذیرش نمایندگان سایر کشورها را ندارد.

نمایندگانی که به عنوان سفیر معرفی می شوند حرکت دیپلماتیک دو جانبه با امریکا نیست که قوانین داخلی امریکا بر آن مترتب شود بلکه در چارچوب روابط میان کشورها با سازمان ملل متحد قابل تعریف است.

دکتر حمید ابوطالبی در زمره دیلمات های کارکشته است که پیش از این عهده دار سفارت خانه های ایران در ایتالیا ، بلژیک ، استرالیا و اروپا بوده است و حتی مدتی در سازمان ملل هم کار کرده است. 

امریکا گرچه متاسفانه سال هاست که از نهادهای بین المللی به صورت ابزاری برای پیشبرد منافع خود استفاده می کند اما عدم صدور روادید برای دکتر ابوطالبی اقدامی نادر تلقی می شود. جامعه بین الملل چنانچه در برابر این حرکت سکوت کند بی تردید بصورت یک رویه در می اید که اینده   ممکن است پیامدهای منفی برای سایر کشورها نیز داشته باشد. واشنگتن طی سه دهه گذشته بصورت بی محابا قوانین داخلی اش را بر حوزه بین الملل تسری داده است که نمونه بارز ان اعمال تحریم های غیر قانونی بر ضد کشورها و ملت هایی است که مایل به پذیرش سلطه کاخ سفید نیستند.

قانون مقر برای داوری در مورد اختلاف هایی که پیش می اید هم راه کاری ارائه کرده است ،انهم تشکیل هیاتی سه جانبه متشکل از دبیر کل سازمان ملل ، وزیر امور خارجه امریکا و یک عضو دادگاه  عالی عدالت بین المللی است. گر چه پیشینه مراجعه به نهادهای بین امللی نشان می دهد که در بیشتر مواقع ممکن است باز هم واشنگتن در صدور اراء  اعمال نفوذ کند اما راهی است که از نظر حقوقی می توان دنبال  کرد.

 نکته ای که نباید فراموش شود معیارهای دوگانه ای است که امریکا در قبال تحولات بین المللی در پیش گرفته است. جورج بوش در دوران حاکمیتش اقای جان بولتون را به عنوان سفیر نزد سازمان ملل منصوب کرد. او فردی خودسر و خشونت طلب بود که از معماران طراحی دو جنگ خانمانسوز بر ضد مردم عراق و افغانستان بود.  بولتون بصراحت گفته بود که اگر ده طبقه از ساختمان سازمان ملل هم ویران شود مشکلی پیش نخواهد امد.

  حال این موضوع به ذهن می رسد ،‌ وقتی فردی جنگ طلب همانند بولتون به عنوان نماینده امریکا در سازمان ملل انتخاب می شود و جامعه ملل سکوت می کند ، در حقیقت زمینه ساز گروکشی پیشتر مقامهای امریکایی از نهادهای بین المللی را فراهم می کند که طبعا باید از گسترش آن جلوگیری کرد. به نظر می‌رسد که فشار جامعه جهانی می‌تواند از یک رویه غیرقانونی که واشنگتن درصدد بدعت گذاری ان  است جلوگیری کند.

  بهر روی  جمهوری اسلامی در چارچوب سیاست منطقی و منطبق بر حقوق و رویه های بین المللی می تواند با زیاده خواهی امریکا در  سازمان ملل مقابله کند موضوعی که از پشتیبانی افکار عمومی بین المللی هم برخوردار است. این حق دولت جمهوری اسلامی ایران است که زبده ترین دیپلماتش را برای  دفاع از حقوق ملت ایران به سازمان ملل اعزام کند. فردی که نه فقط به گواه تحلیلگران فردی فن سالار است بلکه به سبب وابستگی به خانواده شهیدان ،‌ از شایستگی های اخلاقی منطبق بر جامعه اسلامی نیز برخوردار هست.

آنچه امروز شاهد هستیم خصومت ذاتی بخشی از هیات حاکمه امریکا با نظام جمهوری اسلامی است که حاضرند برای تحقق ان نه فقط قوانین بین المللی که حتی قوانین و هنجارهای داخلی‌ اش را نیز زیر پا بگذارند.

رسانه های وابسته به هژمونی نظام سلطه چگونه ذهن افکار عمومی را نسبت به این رویداد دچار الودگی اطلاعاتی می کنند. برای مقابله با ان چه باید کرد؟.

/ 0 نظر / 26 بازدید