کلیشه در خبرنگاری تلویزیونی

کلیشه در تلویزیونی نوعی روایت – تصویر یا واژگانی است که بگونه یی تکرار شود تا مخاطب از ان احساس دلزدگی کند. شکستن کلیشه هم تکرار توصیه یی است از سوی برخی سردبیران و دبیران که ان نیز بعضا تبدیل به نوعی کلیشه می شود.  کلیشه یا نفی کلیشه به تنهایی درخبرنگاری تلویزیونی اصل نیست بلکه ایجاد ارتباط موثر با مخاطب همواره بایستی مد نظر قرار گیرد. تنوع تصویری – موضوعی و جغرافیایی البته در تلویزیون نقش کانونی دارد. بسیاری معتقدند که در بطن خبر باید تازگی و حرکت نهفته باشد. در قاب تلویزیون یا سوژه بایستی حرکت کند یا دوربین در حال نزدیک یا دور شدن به سوژه باشد و یا در هنگام تدوین زمان فشرده شود. سکون در خبر تلویزیونی جایی ندارد. این که در خبرها بصورت مستمر گفته می شود " کلنگ ساخت کارخانه ... به زمین زده شد" نوعی استفاده کلیشه یی از واژه است. خبرنگار باید خودش باشد سعی نکند واژگان را از دیگران قرض بگیرد. سبک سخن گفتن یک فرد ممکن است زیبا – جذاب و... باشد اما شنیدن ان از دیگری که تقلید می کند تصنعی و انزجار اور می شود. هر فرد سبک خودش را دارد.  میشل حسین – جان سباستین – زینب بداوی – جیم میور-  کریستین  امانپور – لری کینگ -  ریز خان - غسان بن جدو -  خدیجه بن قنه – فیصل قاسم  و... در شبکه های  انگلیسی و عربی همگان سرشناس هستند.  هرکدام از این افراد صاحب سبکند اما هیچ یک از دیگری تقلید نمی کند. تجربه اجرای هر یک این افراد دست کم بیش از ده سال است. سبک بصورن انی شکل نمی گیرد. فقط گذر زمان است که هندسه سبک هر  مجری تلویزیونی را در برابر دیدگان مخاطب قرار می دهد البته اگر مبتنی بر اصول ارتباطات باشد ماندگار خواهد بود.

/ 3 نظر / 21 بازدید
رضایی

با سلام استفاده کردم

نیکادل

به نیکادل دانشجوی ادبیات سر بزنیدwww.deliii.blogfa.com

مهدیه پوریادگار

سلام ان شاا...بتونیم اونقدر سواد و بینشمون رو بالا ببریم که واقعا هر کدوم صاحب یک سبک ویژه و به دور از کلیشه باشیم....[گل]