ایستادن در برابر دوربین (Piece – to – camera):

 هر اقدامی در برابر دوربین نیاز به یک توجیه عقلانی و حرفه یی دارد. با خود صادق باشید: آیا این کار ضروری است یا فرصتی است برای شماست تا در برابر دوربین قرار بگیرید و مادرتان شما را ببینند ؟به یاد داشته باشید که ایستادن در برابر دوربین دغدغه بیننده را نسبت به موضوع گزارش‌ به شما منتقل می‌کند.سعی کنید یکی از اطراف بدن ( راست یا چپ ) بیشتر به سمت دوربین متمایل باشد تا بعد مناسبی را به تصویر بدهد.

 خبرنگار همزمان که به دوربین نگاه می کند،میکروفن را در اختیار دارد تا صدایش را هم به بیننده برساند. خبرنگار هیچوقت کاملا بی طرفانه سخن نمی گوید و مسوولیت حرف هایش را تمام و کمال بر عهده می گیرد. voice over زمانی پیچیده تر می شود که از رویداد تصویری نداشته باشیم. شبکه های تلویزیونی سعی دارند ،‌خبرنگارانشان را مستقیما به محل رویداد بفرستند تا از تصاویر خبرگزاری های بین المللی استفاده نکنند.

. خبرنگاران باید مطابق برنامه زمانی پیش بروند. این مساله بدان معناست که آنان باید در مورد مدت گزارش های خود محکم و سختگیر باشند. برای غلبه بر این سختی ها هر خبر با یک piece to camera پایان می یابد. بنابراین گزارش خبری با گفته های گوینده خبر تداخل نخواهد داشت.the piece to camera به طور کلی از یک منبع تصویر به منبع دیگر عوض می شود. (مانند یک امضا در پایان یک گزارش خبری)

ایستاده                                                                                                             مزیت: خبرنگار که در پایان گزارش مقابل دوربین می ایستد از ان رو که گفته هایش با داستان خبری همخوان است سبب افزایش باور پذیری در مخاطب می شود.

 البته این موضوع را مد نظر بایستی قرار داد که متنی که در مقابل دوربین گفته می شود باید ناظر به اینده باشد. گزارش دارای سه زمان است.  لیدد گزارش با بهانه خبری شروع می شود که مربوط به حال است.  اشاره به گذشته هم در قالب سابقه بیان می شود پس نگاه به اینده رد پایان گزارش اورده می شود.

  متن در گزارش تلویزیونی معمولا باید با تصویر همخوان باشد پس انچه که نماد تصویر ندارد خوبست از زبان خبرنگار گفته شود.

  آگاه باشید!  اگر قبل یا بعد از یک ساند بایت ، تصویر گوینده ی خبر بیاید،ممکن است تصویر گوینده با گزارشگر اشتباه گرفته شود و مسیر مصاحبه به کلی عوض شود.

 قدم زدن رو به دوربین                                                                                         

مزیت: گزارش را به مراتب جالب تر می کند. خبرنگار در حین صحبت وارد قاب می شود و بدین ترتیب جزئی از رویداد می شود. اغلب ترجیح داده می شود که قبل از ورود به فریم تصویر،صحبت آغاز شود. این کار به بیننده،زمان کافی برای کمک به ارزیابی موقعیت قبل از ورود خبرنگار را بدهد.

اگر خواستید در حین راه رفتن تصویر برداری کنید‌، به یاد داشته باشید که پیش از سخن گفتن‌، شروع به راه رفتن کنید (مثلا دو قدم پیش از سخن گفتن) تا ضرباهنگ سخن گفتن با راه رفتنتان هماهنگ شود. 

رو به دوربین،در حین حرکت                                                                                                                                                                                  مزیت: در این حالت بیننده و خبرنگار بسیار به یکدیگر نزدیک هستند. این حالت یک روند شناخته شده در سینما است. دوربین با حرکت خبرنگار در حال صحبت،حرکت می کند. این تکنیک معمولا منحصر به گزارشهای آموزشی یا توضیحی است.

 توجه کنید که در سینما به نسبت تئاتر از این روش بیشتر استفاده می شود چون بازیگران با بیننده ارتباط کمتری دارند. به همین دلیل بهتر است که موقع ادای کلمات کلیدی حرکت نکنید.                                                                                                                  خواندن کارت های نشانه: کارت های شاخص                                                                                                                                                               

 خواندن از روی کارت های نشانه،زمانی که رو به دوربین هستید کار راحتی نیست. به این خاطر که کارت ها در این حالت دورتر از چشمان شما هستند به نسبت حالت استودیو. باید با حروف درشت و خوانا بنویسید. گزارش رویداد می تواند کامل نوشته شود اما خطرش این است که خواندنش جلوی دوربین دشوار خواهد بود و بیننده را عصبی می کند. اما به هرحال این مطمئن ترین راه حل است. اگر می خواهید گزارشتان کاملا دقیق باشد و به تشریح کامل بپردازید،خواندن از روی نوشته بهترین راه است.

هرچند که شما می توانید به راحتی کلمات کلیدی را یادداشت کنید. به این ترتیب چشمتان فقط کلمات کلیدی را جستجو خواهد کرد و حافظه تان فعال خواهد شد و راحت تر مطالب را بیان خواهید کرد.راه حل دیگر آن است که پیامتان را به تصویر کشید(یا تصاویر و یا نمودار و اشکال). این به ذهن شما در یادآوری مطالب بی آنکه فقط در قید کلمات باشید، کمک خواهد کرد. 

 البته امروزه به مدد در دسترش بودن " متن خوان قابل حمل "(اتوکیو پرتابل ) تقریبا این مشکل برطرف شده است.

/ 0 نظر / 32 بازدید